Attitudes towards homosexuality in China and the West are quite different. Friends back in Europe ask me, 'isn't it hard to be gay in China?' For many it is, not unlike in Europe. However there are different reasons for homosexual hardship. Let me give an example, recent news items from Europe and China.
In Poznan, Poland, conservative councilor Michal Grzes fumed over his local zoo acquiring a "gay" elephant "Ninio". "We were supposed to have a herd, but as Ninio prefers male friends over females how will he produce offspring?". While some Poznan clerks may be looking into Ninio's return policy, Polarland Zoo in Harbin, China, prides itself over conducting a wedding ceremony for its gay penguin couple. According to the zoo keepers, the penguin couple adopted rejected chicks and proved to be the best parents in the zoo.
Apart from the high tabloid content of these news stories, they also tell us about different attitudes towards homosexuality in China and Europe. Marriage in Europe is generally seen as a sacrament, a god-given institution, a divinely appointed and defined institution. According to mainstream church reading of the Bible, marriage is defined by heterosexuality. Homosexuality is not supposed to be and therefore an aberration, a consequence of sin. In the most religious Western countries, gay marriage therefore sparks great controversy. Examples of homosexuality in nature is especially controversial, because it potentially undermines argument that homosexuality is unnatural and sinful.
China, with its long secularist, or at least multi-religious tradition, marriage is not necessarily a sacrament.
Marriage is foremost a social, secular, institution. This does not necessarily open up marriage for same-sex couples. However, marriage as a social construction does not exclude people on the basis of what is considered 'natural' or 'original'. Whether homosexuality is nature or nurture does not directly affect social acceptance. Neither does gay marriage spark controversy because of religious reasons. Rather the determinant for acceptance is defined by the immediate social environment, rather than church or state. Therefore, depending on these immediate socio-cultural conditions gay marriage may acceptable or not. When it involves cute penguins or when it involves 'symbolic gay marriages' on Tiananmen square last summer, gay marriage is quite acceptable. However the broader acceptance, into daily life is absent, because there is a social expectation to start a family, whether you're gay or not.
It is not uncommon to find married men in China who are still ('practicing') gay. From a Western lens, this is seems hypocritical, and perhaps in many cases it is. However, many men's homosexuality is a public secret for the people around them, including their next of kin. Homosexuality is does not necessarily lead to controversy and scandal, as long as men abide by the socio-cultural norm to be a husband and father. I find this phenomenon quite common, also with heterosexual Chinese men; it is not unusual for Chinese men to have extramarital affairs which are often public secret.
In Western popular opinion, it seems like the Chinese government is actively oppressing homosexuals. In fact, homosexuality is not an offense according to Chinese law. That doesn't make the Chinese government gay rights activist. However, much of the unease with gay marriage is not political, or religious, it is based upon a deeply socio-cultural understanding, at the level of friends and family, of what marriage should be. Many Chinese parents' concerns over their children's homosexuality is not because it is sin, but because children should marry (and reproduce). And because being openly-homosexual may lead to a serious lost of face for the family.
It may be interesting to note that the Chinese attitude towards women and homosexuality may be slightly different. Under the one-child policy, gender imbalance has become a problem. Women who exclusively date women are seen as contributing to the problem of a shortage of women.
From the view point of 'emancipation' it is difficult to draw conclusions on the differences in attitudes towards homosexuality in China and the West. In some Western countries we see some of the most progressive and accepting policies for homosexuals; while other Western governments are downright anti-gay. In this spectrum it seems China's situation is somewhere in the middle, at it will probably stay there for quite a while. On the one hand socio-cultural attitudes are deeply ingrained; on the other hand, gay emancipation is not one of the most pressing issues in China.
Blogger here / Watercube
The great firewall has kept me from posting recently. First there were ways around the wall. The dashboard was still available, although the blog itself was not visible. When the dashboard was also blocked, I used web proxies. However, it was impossible to upload images or videos. Moreover, I often lost my posts when uploading. So now I'm trying to post through Flickr, hope that works.
In the image you see a detail of the National Aquatics Center, better known as the 'Watercube', one of Beijing's most impressive new buildings.
In the image you see a detail of the National Aquatics Center, better known as the 'Watercube', one of Beijing's most impressive new buildings.
Exclusion of the Included - Liberal Democracy and Religious Freedom in Holland
To which extent is exclusion an acceptable political strategy in a liberal democracy? I pondered this question as I read about a Dutchman being forced to resign from his Christian school because of his relationship with another man. On the one hand there is the strategy of religious freedom, on the other hand a defining feature of a liberal democracy is the every citizen's equality before law. In one case I speak of strategy (religious freedom), while in the other case I speak of 'a defining feature', or a principle. Some might contend otherwise, asserting that religious freedom is a principle and equality is just a legal feature. However, in the particular case of the Netherlands, religious freedom - historically - is much more of a strategy than a principle.
Being a religiously divided country in the past, the political elite in the Netherlands devised religious freedom as a strategy to appease protestants, secularists and Catholics. By allowing each of the religious and ideological groups to have their own social organizations, newspapers, political parties and schools, a potentially explosive (perhaps Northern Irish) situation was avoided. While one should not deny the great merits of stability and peace, the strategy of religious freedom should not be confused with democracy. Individual freedom was severely restricted, if not by the state - by the social organizations a person was brought up with. Marriages across religious cleavages was frowned upon; even a reason for social exclusion. The aforementioned case of a gay teacher being forced to resign is typical contemporary case where religious freedom comes to the expense of a particular person's worthiness and dignity. However, religious freedom has changed from a strategy to contain and appease opposing societal forces - to a principle to make private moral judgments public.
One might ask if the Rotary can exclude people below a certain income threshold from membership, why can a school or a political party not be exclusive in their hiring and firing? There is certainly a good argument to be made. After all, political parties entertain ideologies which assume the exclusion of other-thinking people. However there are cases of the exclusion of the excluded and there are cases of the exclusion of the included. A case of exclusion of the already excluded is for instance when a socialist applies for membership of a liberal party. When his membership is denied, he is not more or less deprived than before. However when a member of the in-group is excluded, exclusion of the included, deprivation can be deep: lost of social relations, income, livelihood, personal belief... In such cases, the personal deprivation should be brought in the equation when considering exclusion versus someone's right to exert its personal freedom within a restricted social context. Moreover, the argument of religious freedom as a political strategy has become weaker, as inclusion or exclusion in this case does not serve societal appeasement as a goal. Religious cleavages are not featuring in Dutch society as they did in the first half of the 20th century. Of course, news coverage on Islamic extremism in Holland would suggest that religious cleavages are still apparent. Perhaps they are, but that doesn't necessarily result in appeasement through religious freedom as a political strategy. The social parameters are different, the Netherlands is no longer divided in three more or less equally sized religious and ideological groups, rather the Dutch discomfort with Islam or a small section of orthodox Christianity actually applies to a small minority groups. In some cases religious freedom as a strategy will even cause conflict, rather than appeasement. (Imagine allowing circumcision on young girls as a policy of religious freedom... I think that would anger large sections of the population, possibly even resulting in conflict.)
To bring this discussion to a (temporary) close, I'll make up a sum of the particular case of the gay Dutch teacher. In this case there is no reason to assume the teacher is not abiding by the school's rules (he probably had no relationship a time of appointment), he was part of the in-group, but now excluded. This has come at a great personal cost: lost of income and livelihood. The appeasement resulting from this decision to exclude is minimal. Perhaps, at the school some parents and teachers are for or against, but there's no reasonable threat of broader social conflict. At the personal level there is not any evidence that his functioning as a teacher is compromised by his private relation; to loose out on a teacher may even come at the direct expense of his students and the students' parents.
This is only one in many cases of exclusion of the included in the Netherlands. Therefore, it seems like religious freedom as a strategy should loose ground on a case by case basis to the merit of the respect of individual dignity and worthiness. exclusion,homosexuality,liberalism,religious freedom,Netherlands
Being a religiously divided country in the past, the political elite in the Netherlands devised religious freedom as a strategy to appease protestants, secularists and Catholics. By allowing each of the religious and ideological groups to have their own social organizations, newspapers, political parties and schools, a potentially explosive (perhaps Northern Irish) situation was avoided. While one should not deny the great merits of stability and peace, the strategy of religious freedom should not be confused with democracy. Individual freedom was severely restricted, if not by the state - by the social organizations a person was brought up with. Marriages across religious cleavages was frowned upon; even a reason for social exclusion. The aforementioned case of a gay teacher being forced to resign is typical contemporary case where religious freedom comes to the expense of a particular person's worthiness and dignity. However, religious freedom has changed from a strategy to contain and appease opposing societal forces - to a principle to make private moral judgments public.
One might ask if the Rotary can exclude people below a certain income threshold from membership, why can a school or a political party not be exclusive in their hiring and firing? There is certainly a good argument to be made. After all, political parties entertain ideologies which assume the exclusion of other-thinking people. However there are cases of the exclusion of the excluded and there are cases of the exclusion of the included. A case of exclusion of the already excluded is for instance when a socialist applies for membership of a liberal party. When his membership is denied, he is not more or less deprived than before. However when a member of the in-group is excluded, exclusion of the included, deprivation can be deep: lost of social relations, income, livelihood, personal belief... In such cases, the personal deprivation should be brought in the equation when considering exclusion versus someone's right to exert its personal freedom within a restricted social context. Moreover, the argument of religious freedom as a political strategy has become weaker, as inclusion or exclusion in this case does not serve societal appeasement as a goal. Religious cleavages are not featuring in Dutch society as they did in the first half of the 20th century. Of course, news coverage on Islamic extremism in Holland would suggest that religious cleavages are still apparent. Perhaps they are, but that doesn't necessarily result in appeasement through religious freedom as a political strategy. The social parameters are different, the Netherlands is no longer divided in three more or less equally sized religious and ideological groups, rather the Dutch discomfort with Islam or a small section of orthodox Christianity actually applies to a small minority groups. In some cases religious freedom as a strategy will even cause conflict, rather than appeasement. (Imagine allowing circumcision on young girls as a policy of religious freedom... I think that would anger large sections of the population, possibly even resulting in conflict.)
To bring this discussion to a (temporary) close, I'll make up a sum of the particular case of the gay Dutch teacher. In this case there is no reason to assume the teacher is not abiding by the school's rules (he probably had no relationship a time of appointment), he was part of the in-group, but now excluded. This has come at a great personal cost: lost of income and livelihood. The appeasement resulting from this decision to exclude is minimal. Perhaps, at the school some parents and teachers are for or against, but there's no reasonable threat of broader social conflict. At the personal level there is not any evidence that his functioning as a teacher is compromised by his private relation; to loose out on a teacher may even come at the direct expense of his students and the students' parents.
This is only one in many cases of exclusion of the included in the Netherlands. Therefore, it seems like religious freedom as a strategy should loose ground on a case by case basis to the merit of the respect of individual dignity and worthiness. exclusion,homosexuality,liberalism,religious freedom,Netherlands
Blogger in China
Apple LOVERS of the World,
Recognize these?
This one's not for those who've studied Chinese before. The first line are Chinese characters, the second line are the ancient pictographs the characters are derived from. So what do you think the characters mean? Pictographic characters represent some 5% of all Chinese characters. Most characters are combined pictographs, ideational, and/or phonetic. So, a bonus question, what does the combination of the first two characters mean?
Christen én homo zijn? deel 1
Ik heb onlangs de serie over de bijbel en homozijn - voorlopig - afgesloten. In de komende serie wil ik mijn ervaringen delen in het christen én homozijn. Ik baseer op een serie van interviews met een student journalistiek aan de Humanistische Universiteit in Utrecht, Frank Nieuwenhuizen.Je bent christelijk én homoseksueel, wat betekent dat voor je en hoe geef je daar vorm aan?
Het komt erop neer dat ik in God geloof. Ik beweer niet God volledig te kennen, en zijn of haar wegen te kennen. Ik heb soms heel veel twijfels over geloof. Maar twijfel hoort ook bij het geloof, geloof is immers iets anders dan weten. Als je de bijbel leest, dan komen er veel dingen in voor waarvan je denkt 'kan dat wel?'. Maar ondanks al mijn twijfels, mijn kritiek en rebelsheid, twijfel ik toch niet aan de persoon van Jezus.
Ik heb nooit kunnen definiëren wie Jezus precies is. Je hebt heel veel theologieën, over zijn twee naturen, zijn zoonschap, ... daar heb ik geen definitief antwoord op.
Zekere antwoorden vinden op dogmatische en theologische vragen boeit mij eigenlijk niet meer zo. Wat ik weet, of denk te weten van Jezus, tja, dat heb ik nooit meer los kunnen laten sinds ik christen ben geworden. Wat mij fascineert aan Jezus, is de manier waarop hij vormgeeft aan liefde. Hij is begaan met de 'outcasts' in de samenleving, zorgzaam, maar zeker geen softie. Integendeel, hij had een hele sterke karakter. Hij nam het ook op tegen hele systemen van onrechtvaardigheid. Hij had er zelfs zijn leven voor over. In zoverre ik extreem wil zijn, wil ik zoals Jezus zijn. Ik zal hem nooit zijn, maar deze persoon die blijft mij fascineren, en dat is denk ik, waarom ik mij christen zou noemen.
Ik ben niet opgegroeid in een christelijk gezin. Ik ben toen ik zestien was voor het eerst met vrienden meegegaan naar een kerk. Zo ben ik langzamerhand tot het geloof gekomen. Heel wat jaren later, toen ik tweeëntwintig was, ben ik pas gedoopt; toen pas noemde ik mij christen.
Het gaat dus niet om de leer zelf, maar om de inspiratie?
Ja, ik dacht ooit heel zeker te weten wie Jezus was. Zijn natuur, zijn afkomst enzo. Nu heb ik daar niet zozeer een antwoord op, ik zoek daar ook niet naar op dit moment. Maar goed, ik heb wel meer fases. Maar, wat ik op dit moment heel erg aantrekkelijk vind aan Jezus, is zijn manier van geloven. Jezus heeft gezegd 'wie niet gelooft in wie ik ben, geloof dan in de dingen die doe'.
Uitgerekend Jezus, waarop zoveel religie is gebouwd, zegt zoiets!
En je homozijn?
Voor mij is het geloof is meer een keuze geweest, omdat ik later christen ben geworden. Mijn homoseksuele gevoelens had ik al veel eerder. Ik heb daarom het gevoel, dat dat homoseksualiteit iets natuurlijks iets is, iets dat bij mij hoort.
Voor mij is het geloof is meer een keuze geweest, omdat ik later christen ben geworden. Mijn homoseksuele gevoelens had ik al veel eerder. Ik heb daarom het gevoel, dat dat homoseksualiteit iets natuurlijks iets is, iets dat bij mij hoort.
Zo heb ik er overigens niet altijd over gedacht. In kerken waar ik kwam werd homoseksualiteit een oriëntatie genoemd, niet een geaardheid. Een oriëntatie kun je veranderen, een geaardheid niet. Na dat te hebben geleerd heb ik homoseksualiteit als last ervaren. Homoseksualiteit was een handicap waarvan ik graag genezen zou willen worden. Als je me tot voor kort een pil had gegeven zodat ik hetero zou worden, dan zou ik die hebben genomen.
Maar, begin vorig jaar (2008) merkte ik opeens dat mijn gevoel daarover veranderde. Ik realiseerde mij opeens, dat als me nu die pil zou worden aangeboden, ik hem zou weigeren. Ik voelde een diepe rust over mij heen komen, een gevoel van vrede. Ik hoefde niet langer meer te veranderen.
Het is niet altijd gemakkelijk homo te zijn, laat staan een christelijke homo. Maar mijn homo én christen zijn heeft mij gevormd, zo ben ik geworden wie ik ben.
De strijd waarin ik heb gezeten; de afwijzing, de moed mezelf te accepteren, de vele uren bijbelstudie; gebed; pijn, ... hebben me allemaal gevormd. Ik waardeer dat proces, daarom wil ik niet dat mijn homoseksualiteit zo maar, op miraculeuze wijze, verdwijnt. De dillemma's waarin ik heb gezeten hebben mij bijvoorbeeld tot een reflectief persoon gemaakt. Mijn strijd is deel van me geworden. Dat respecteer ik, dat wil ik niet veranderen.
Wat verklaart de shock na het koninginnedagdrama?
Condoleanceregisters worden volgeschreven; politiek Den Haag legt de verdeelheid tijdelijk naast zich neer; met de schuldvraag lijken weinigen mee bezig te zijn - 'het was een eenmansactie'. Koninginnedag 2009 doofde uit en Nederland verkeerde in shock. Wat verklaart eigenlijk die shock? Wat zegt dat over het Nederland van vandaag? In het redactioneel commentaar van de Belgische krant "De Standaard" wordt een uitvoerige analyse gedaan van de reactie in Nederland op het koninginnedagdrama in Apeldoorn. Volgens de krant zijn de geschokte reacties niet alleen het gevolg van het feit dat er slachtoffers te betreuren zijn. Anders dan bij andere drama's waarin Nederland 'de onschuld verloor' (de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh), raakt de aanslag in Apeldoorn de symbolische kern van de Nederlandse identiteit. Nu eens niet - zo lijkt het - een politieke aanslag, niet in de Randstad, niet op het spanningsveld tussen allochtoon en autochtoon. Het koningshuis staat symbool voor een ideaal Nederland, een tolerant - doch autochtoon-, open en tolerant Nederland; alles wat zo ter sprake lijkt te staan in het Nederland van het laatste decennium.
Nederland bezigt zich nu met de schijnbaar triviale vraag of het nog als van ouds koninginnedag vieren kan. Niet omdat Nederlanders bang zijn de vrijmarkten, het spijkerpoepen, het zaklopen en het koekhappen te missen. Eerder gaat het om een hang en verdediging van ´een Nederland uit eenvoudiger, onschuldiger tijden, zonder de uitdagingen en angsten van onze moderne samenleving.´
De discussie spitst zich nu toe op de veiligheid van het koninklijk huis. De fysiekeafstand tussen koninklijk huis en volk moet misschien groter worden. Dit ligt echter heel gevoelig, een grotere veiligheidscordon herinnert aan de dreigingen in het moderne Nederland, uitgereikend bij een instituut dat symbool staat voor dat andere - verdwijnende - Nederland. De gemakkelijkste weg van verwerking lijkt daarom ook: de aanslag zo snel mogelijk vergeten, het koninklijk huis laten voor wat het is en in 2010 gewoon weer Koninginnedag vieren. In een interview met Het Parool, stelt psycholoog Hans van de Sande van de Rijksuniversiteit Groningen, daarom ook 'Volgend jaar zijn we deze schokkende gebeurtenis al weer vergeten en wordt het feest in het land weer ouderwets gevierd. ... In politieke aanslagen zit vaak regelmaat en hier speelt meer een gruwelijk toeval.'
Let op Van de Sandes aanmerking van de aanslag als niet-politiek. We weten natuurlijk niet wat de motivatie van de dader is geweest, maar door het schijnbare niet-politieke karakter van de aanslag wordt de verwerking inderdaad makkelijker. Zelfs al zou de daad politiek geweest zijn, dan lijkt het nóg steeds beter om het niet-politiek te noemen. Immers, als sprake is van een niet-politiek, geïsoleerd, incident; dan is een grotere afstand tussen volk en koninklijkhuis helemaal niet nodig. Nederland als open, tolerant en progressief, kan dan - ondanks alle verlies van onschuld - nog steeds als krachtig ideaal gelden.
Op NRC blogs zijn veel reacties op Marc Chavannes' commentaar woedend. Chavannes stelt namelijk dat in hem als eerst opkwam "Als het maar geen allochtoon is. Als het maar geen republikein is." Hem werd verweten een absoluut irrelevante discussie aan te zwengelen, de 'nieuwe Nederlanders' er bij te halen; het commentaar zou zelfs racistisch zijn. Deze boze reacties zijn begrijpelijk, hoewel - mijns insziens niet geheel terecht - (wie ben ik om te bepalen wat Chavannes' eerste gedachte zou moeten zijn?) Mensen zijn nog bezig de emotionele schok te verwerken en willen het drama - zeker omdat deze het koninklijk huis betreft - niet aan politiek koppelen of bredere discussies over het Nederland van nu.
Toch raakt Chavannes' discussie heel kernachtig het dilemma van het Nederland van nu. De scheidslijnen die de laatste tien jaar door Nederland getrokken zijn, hebben Nederland weliswaar verwond, maar het ideaal van Nederland bleef min of meer overeind. Het koninklijk huis als symbool van het ideale Nederland, moet gevrijwaard worden van alle scheidslijnen in Nederland, allochtoon/autochtoon, religieus/niet-religieus. Dit verklaart de heftige reacties of Chavannes' commentaar.
Op dit moment wordt het koninginnedagdrama vooral besproken als incident, als eenmansactie. Nederland is even onverdeeld en in shock. Ik verwacht dat het echter niet lang zal duren of de discussie zal gaan over wat Nederland is en wat het zou moeten zijn.
First Month in Beijing - Another wall
Modern - rather monstrous - office buildings, intersected by 12 lane motor ways, dust,... and walls... everywhere walls. In the heart of Beijing, walls enclose the imperial palace - the forbidden city. Walls surround residential compounds, university campuses, construction areas and public parks. Remaining traditional (courtyard) houses are hidden behind walls. Beijing's circular subway 2 follows the old city walls, torn down in the 60s with scant ruins remaining. Just North of Beijing, ruins of the Great Wall are resurrected again. New walls are also built to hide entire city quarters that are old and badly maintained.Beijing's may not the prettiest of cities, but I enjoy Beijing more and more. I discover what's behind another wall; and more and more doors open... I find parks and courtyards, temples, ancient structures, and peaceful hutongs (old alleys)... Beijing reveals itself incessantly.
Then there's this proverbial wall... I may look like I'm Chinese - causing some confusion with the Chinese I meet -, but to me China is like ... uh... Chinese. Taxi drivers still deliver me a the wrong places - because I mix up the four tones. In restaurants I unwittingly order endangered animals, obscure body parts and organs... Culture shock? - No, not really, I cope with it. Cultural and linguistic hurdles add to Beijing's mystery. On a practical note; it also fills up my calendar,... as I am in Chinese class five hours every weekday. Worse, I am starting to feel the stress of lagging in my research work, for which I have little time left... Some things never change, not even in Beijing.Beijing,China,life
Homosexuality and the Bible 10: Wrapping up the series
While concluding my series on homosexuality and the Bible, I would like to emphasize that this is not the end of the discussion on homosexuality and the Church. In fact, a mere focus on the Bible does not reckon the complexity and the relevance of the homosexuality debate in the Church. Bible interpretation is only one factor in a Christian's opinion of homosexuality. Indeed, I think the discussion focuses too much on the Bible, and too little on the people concerned. It seems we like to talk about homosexuals, but not with them.Some people have criticized me for interpreting the Bible to suit my private preferences. I do not agree, however I cannot deny that my understanding of the Bible - or any text - is based upon my perception of reality. Relating textual inspiration with real world experiences is the only way not to lapse into mere rule-following, traditionalism, and hollow religiosity.
In the same way, I would like to challenge my brothers and sisters to engage with gay Christians, and perhaps the gay community at large. Engagement with people goes beyond theological bickering and Bible interpretations. Engagement means reckoning people in their struggles; and not adding to their struggles by demanding change for love.
Links to this series:
Part 1: Sodom and Gomorra
Part 2: Leviticus I
Part 3: Leviticus II
Part 4: Leviticus III
Part 5: Romans I
Part 6: Romans II
Part 7: Romans III
Part 8: Corinthians and Timothy
Part 9: Creation Order
gay,homosexuality,Christianity,Bible,
Facebook Discussion on Abortion, One Child Policy, and China
Noel H. 16 million girls are missing in China. And now we know what happened to them: They were aborted b/c they weren't boys. http://bit.ly/2PwfsE
9:29pm · via Twitter · Comment · LikeLaura L. at 9:32pm April 17
My heart hurts.
Jessica A. at 9:44pm April 17
Can't believe that would still happen today!
Sander Chan at 11:17pm April 17
I recently moved to China. I think the issue is not merely a moral matter. It's a social and cultural matter as well. The Chinese government is stuck with the dilemma that it cannot sustain a fast growing population, hence they have a strict one child policy. On the other hand, Chinese - especially on the country side - depend on their children for their care after their retirement. Men are held in higher esteem and actually earn more, therefore people prefer boys. It's really a complicated matter, for which I don't have a definitive solution. In principle, I'm against abortion - especially when the argument is the sex of the child. However, the dilemma is not solved by simply saying that abortion is wrong and should be forbidden. It wasn't long ago that people were starving here, there was simply not enough food to sustain people. I cannot decide what is the worse evil abortion or famine...
On a global scale, I think we need to acknowledge that China's problems are not isolated.
Sander Chan at 11:21pm April 17
The fact is that under the conditions of globalization and the growing difference between the poor and the rich; social and economic imbalances will inevitably lead to social injustice. The affluence of Europe and North America, worsens the distribution of natural capital, leaving developing and emerging countries like China with the problem to distribute a small share of the world's natural capital among a growing population.
Brett L. at 11:38pm April 17
Sander is right our over consumption/ lack of real value of natural capital does lead to some world wide injustice issues!
David K. at 12:24am April 18 via Facebook Mobile
America, f@ck yeah!
Brian W. at 12:48am April 18
Are you saying that it is Americas fault, that the regime in China is and has been horribly corrupt and insensitive to they population for decades? I just don't see it. The situation in China is horrible, and very complex, but it seems that the core issue is lack of technology to feed and care for their population. To look elsewhere for the cause and solution of the problems seems wrong.
Brett M. at 3:03am April 18
The article seems to be appalled by the sexism, but not by the murder.
Sander Chan at 6:00am April 18
"Are you saying that it is Americas fault, that the regime in China is and has been horribly corrupt and insensitive to they population for decades?"
- No,... I don't think in terms of nations as subjects (according to me patriotism is a form of idolatry), therefore I emphasize the rich-poor (class) divide rather than the national divides. Technology is as much solution as it is problem. E.g. land degradation due to use of modern fertilizer is a high risk on the long term. Yes,... I agree that accountability, answerability and democratic legitimacy are core to China's problems, more than a lack of technology is.
"The article seems to be appalled by the sexism, but not by the murder."
I'm appalled by murder alright. What is even more shocking to me is the killing of already born baby girls. However, to try to find solutions to this problem, one has to understand the social parameters first, before one judges or even comes up with a solution.
East Meets West
Cities in Asia like to advertise themselves as 'East meets West'. In Chengdu we found this creative interpretation East meets West...
China,Chengdu,video,Germany,shadow play
China,Chengdu,video,Germany,shadow play
How do you say... in Chinese
Communication among Chinese is less direct than we're generally used to in Europe. Therefore, part of our intercultural training consists of translating direct sentences into an acceptable form. Here are some examples.These figures are inaccurate
These are interesting figures. I haven't seen them before. Here... I have some other figures, so it seems like there's a mismatch... hence... But perhaps it's only a cultural difference.
Your proposal is crap
You make a very good point. Let's talk about it some other time. [Ignore the proposal.]
I won't meet the deadline
I will do my best to meet the deadline
[In a meeting you want to hear Mr. X.'s opinion, but to ask directly could cause embarrassment]
If any one of you has comments, I would be happy to hear them. [Look at Mr. X. intently]
You're doing it the wrong way
Oh... we stupid Europeans do it like this...
Nonsense
Interesting... [do not continue the conversation on the subject]
China,Chinese,culture,language,intercultural
China,Chinese,culture,language,intercultural
China tour: Harbin - China's Siberia
I am on a 10 day tour in China. The tour is part of an intercultural training, to prepare us for our two year stay in China. We will visit different places, universities and tourist traps in China.I arrived in Beijing two days ago. Now I am in Harbin, not far from the Russian border. In 'oriental St.Peterburg', temperatures get as low as -30, is best known for its Russian style architecture, its ice sculpture and ice lanterns festival. Our group of 30 European researchers were, however, treated with not-so-arctic weather conditions, it's 10 degrees today.
Harbin prides itself for the Harbin Institute of Technology, one of the most acclaimed academic institutions in China. We will pay a visit later today. Three of our Science and Technology Fellowship Programme participants will work at this institute.
Other places I'll visit later this week are Chengdu, in the South, and Shanghai, on the East coast.
Bible and Homosexuality 9: Creation order
In the ninth of the series on the Bible an Homosexuality: Creation Order. Earlier we discussed some bible passages supposedly explicit about homosexual relations and practice. However, many arguments against homosexuality rest on an implied creation order."God created man in His own image, in the image of God He created him; male and female He created them (Genesis 1:27, NASV)."
The Genesis creation account is often understood as the description of the original world, paradise. To this description, moral value is attached: the description becomes prescriptive. Since God created male AND female to reflect his image, only male-female relations answer to God's prescription. To put it bluntly and crudely: God created Adam and Eve, not Adam and Steve.
This implied prescriptive order has proven a powerful argument against homosexuality, even when homosexuality is not explicitly mentioned, or even implied. Because it seems heterosexuality is the norm in the beginning, it is considered 'natural', other relationship that would fall outside of this category would therefore be considered 'unnatural'.
Interestingly, the same creation account also tells about God's suffering over man's loneliness. Every creation day God celebrates his work, calling it 'good' and - in the case of his human creation - even 'very good'. However, this celebration is abrubtly ends when God sees that man is alone.
"It is not good for the man to be alone; I will make him a helper suitable for him." (Gen. 2:18)
What we see in many of our churches today is that the 'implicit' (the stance against homosexuality) is used as an absolute standard to be held up against people. While the 'explicit' – that [for most people] it is not good to be alone – is taken relative, even non-applicable to our gay brothers and sisters. Homosexuals are told to stay alone, perhaps assist heterosexual couples with kids.
Another question arises with the creation order argument: is that which is not according to God's purpose by definition sin or evil? Personally, I can think of many things that are not meant to be, and yet are not evil. For example, caring for the poor can never be God's original plan, assuming that God is a good God. Extreme deprivation and human suffering is not natural or original in the Biblical creation account. Yet, I still have to come across christians who argue that caring for the poor is sin. A more controversial example is divorce. Personally, I do not believe that divorce is the original intention of God, like all conflict between men. However, I can think of many situations, where divorce is really the best option; especially in case of marital abuse and violence. Divorce is not sin, it is a consequence of sin.
Another question arises with the creation order argument: is that which is not according to God's purpose by definition sin or evil? Personally, I can think of many things that are not meant to be, and yet are not evil. For example, caring for the poor can never be God's original plan, assuming that God is a good God. Extreme deprivation and human suffering is not natural or original in the Biblical creation account. Yet, I still have to come across christians who argue that caring for the poor is sin. A more controversial example is divorce. Personally, I do not believe that divorce is the original intention of God, like all conflict between men. However, I can think of many situations, where divorce is really the best option; especially in case of marital abuse and violence. Divorce is not sin, it is a consequence of sin.
Many christians will hold on the unnaturalness argument, in spite of scientific evidence that homosexuality is really not a choice (although heterosexuals could of course experiment with same sex acts), but sexuality is natural. I think what is really at stake here is not perspectives on sexuality and identity, the heart of the matter is the rejection of science and the false juxtaposition of science and faith. Resulting in further loss of relevance of an otherwise powerful and beautiful christian worldview. The unnaturalness stance is also inconsistent with the Biblical idea that God is as much transcendant as immanent; God is not only above and before creation, he is also in creation and in creation's history. Subsequently, God's creation is good (Gen.1) but God's interventions in creation ever since (e.g. his saving work) is also good, eventhough it is not 'nature'. The idea that the unnatural, or the cultural is wrong or evil is fundamentally flawed.
"Je kunt iets betekenen voor de lokale bevolking"
'Let's Get Things Done' is de daadkrachtige slogan van Voluntary Childaid, een stichting die zich inzet voor onderwijs in Ghana. Oprichter Robert van den Bos is na drie jaar verblijf in Ghana weer in Nederland.Waarom ben je Voluntary Childaid begonnen?
Ik ben zelf naar Afrika gegaan om vrijwilligerswerk te doen met een commerciële organisatie. Ik vroeg mij toen af wat het nut was van vrijwiligerswerk. Men betaalt een te groot bedrag; wordt geplaatst in een onnauwkeurig geselecteerd project waar hulp soms niet nodig is en een groot gedeelte van het bedrag wordt gebruikt als winst. Voluntary Childaid heeft dat veranderd. Wij combineren het plaatsen van vrijwilligers met het bouwen van scholen. Wij gebruiken een gedeelte van het bedrag om daarmee ook projecten af te bouwen. Hierdoor wordt vrijwilligerswerk leuker om te doen. Je krijgt het gevoel dat je iets betekenen kunt voor de lokale bevolking. Scholen worden in samenwerking met de lokale bevolking opgebouwd.
Wat is de missie van Voluntary Childaid?
Voluntary Childaid heeft een helder doel: onderwijs en rechten voor vrouwen en kinderen in Ghana.
Hoe kunnen wij helpen?
Je kunt helpen door een project te sponsoren. We zijn bezig met het 'Tamale centrum voor educatie en rechten van vrouwen en kinderen'. Je kunt je ook inschrijven voor het Voluntary Childaid Volunteer Program. In dit programma plaatsen we vrijwilligers in Ghana op werkprojecten bij ziekenhuizen, scholen en bouwprojecten.
Voor meer informatie kijk op http://www.voluntarychildaid.org
Seksualiteit bespreekbaar maken is gevaarlijk
Het afgelopen jaar heb ik mij sterk gemaakt voor het bespreekbaar maken van homoseksualiteit binnen de ChristenUnie. Daarbij heb ik geprobeerd integer te handelen. Niettemin heb ik daarin ook fouten gemaakt.Voorbeeld. Op zaterdag 31 januari, in de wandelgangen van het partijcongres, raakte ik in gesprek met een NRC journalist. Ik vertelde hem over een informeel netwerk van homoseksuele ChristenUnieleden. De volgende maandag stond op de voorpagina van de NRC Next: 'Homocomité in ChristenUnie'. In het artikel werd gesuggereerd dat het een formele organisatie betrof met een politieke agenda. Ik werd zelfs 'geciteerd', terwijl ik niet eens geïnterviewd ben!
Het 'nieuws' had voor beroering gezorgd binnen en buiten de ChristenUnie. Ik besefte mij dat ik naief gehandeld had door een informeel praatje te maken met een journalist. Ik was een paar dagen teneergeslagen. Ik dacht 'kan ik dit onderwerp wel bespreekbaar maken? Ik maak te veel fouten...'
Ik realiseerde mij echter ook dat het bespreekbaar willen maken van een gevoelig onderwerp als homoseksualiteit gevaarlijk is. Aan de ene kant is er een partijtop die bang is dat bespreekbaarheid van homoseksualiteit electorale schade op zal leveren, aan de andere kant heb ik te maken met homoseksuelen binnen de ChristenUnie die daar niet altijd openlijk voor uitkomen. Het is moeilijk de balans te houden en ieder zo veel mogelijk recht te doen. Dat er dan af en toe een verkeerde beslissing valt, moet eigenlijk ook in dat licht worden gezien.
De afgelopen dagen is EO presentator Arie Boomsma in het nieuws. Hij is geschorst door zijn omroep, naar aanleiding van een fotosessie met Linda Magazine. Hier hebben we misschien te maken met een soortgelijke situatie: het bespreekbaar maken van gevoelige topics (zoals seksualiteit) is gevaarlijk; 'informeel' handelen is direct van invloed op formeel optreden.
Het is een grote verdienste dat Boomsma en zijn team seksualiteit uit de taboesfeer haalt in programma's zoals '40 dagen zonder seks' en 'on topic'. Daarmee wordt invulling gegeven aan relevante maatschappelijke discussies, bovendien wordt het christelijk geloof relevant gemaakt voor jongeren. Als aanzwengelaar van deze maatschappelijke discussies, heeft Boomsma te waken over zijn eigen geloofwaardigheid en de geloofwaardigheid van de EO. Daarbij past niet een eenzijdig besluit tot een - misschien controversiële - fotosessie, hetgeen Boomsma ook ruiterlijk erkent. Misschien was het een verkeerde beslissing - dat is niet aan mij om te oordelen. Het is echter begrijpelijk dat het moeilijk balanceren is tussen 'maatschappelijke relevantie' en persoonlijke geloofwaardigheid en de geloofwaardigheid van de christelijke organisatie die je vertegenwoordigt.
Het is meer dan wenselijk dat de EO en Boomsma na de schorsingsperiode weer samen (gevoelige) onderwerpen bespreekbaar maken en het christelijk geloof relevant maken voor jongeren. Dat past binnen het profiel en de missie van de EO.
EO, laat je niet gijzelen!
Keer op keer worden Christelijke organisaties zoals ChristenUnie en EO in gijzeling genomen door een christen-fundamentalistische minderheid. Bij de EO heeft Andries Knevel inmiddels zijn excuses aangeboden omdat hij liet blijken twijfels te hebben bij de letterlijke lezing van het scheppingsverhaal.De twijfels van Knevel hebben voor heel wat beroering gezorgd in christelijk Nederland.
Frank van der Zwan, ex-EO-medewerker, riep zelfs op het lidmaatschap van de EO op te zeggen. De oproep is ingetrokken nadat Knevel zijn excuses had aangeboden in de EO-visie, maar de kritiek rond de EO blijft aanzwellen.
Oud-directeur Bert Doorenbos vindt dat de EO weer moet 'kiezen voor de simpele, duidelijke principes uit de beginjaren en de bijbel voor zichzelf laten spreken'. Doorenbos roept daarom op tot 40 dagen vasten en bidden; de EO moet gered worden.
Ds. Reinier van Kooten, van de Reformatorische Omroep, wil de Bijbelse taak van de EO overnemen, zo stelt hij in de Hervormde Kerkbode. Naar eigen zeggen krijgt de RO tegenwoordig 50 leden per dag, een groot deel daarvan keert zich af van de EO.
Het komt er op neer dat een minderheid van de EO/ChristenUnie achterban het niet toelaat dat een christen zich vragen stelt, zij/hij mag geen eigen overtuiging in God opbouwen. Tegelijkertijd laten grote christelijke organisaties zich te makkelijk chanteren om vooral geen 'dissidente' meningen te laten horen (in feite meningen die door een meerderheid wordt gedragen!) Kijk naar de eerste-eeuwse kerk en je ziet dat eenvormigheid en gebrek aan veruiteenlopende standpunten zeker niet christelijk is.
EO,evolutie,Andries Knevel,nieuws
Obama benoemt homoseksueel in Faith Office
Bush zette acht jaar geleden de Faith Office op, dat ondermeer ex-gay initiatieven steunde en andere gemeenschapsdoelen ondersteunde.
Verassend genoeg will de nieuwe president de Faith Office uitbreiden. Obama benoemde Fred Davie, de openlijk homoseksuele directeur van Public/Private Ventures, tot lid van de bestuursraad, zo meldt The Advocate vandaag.
Davie zal samen met 24 andere gelovigen en niet-gelovigen, zich een jaar lang inzetten voor lokale participatie en gemeenschapsontwikkeling.
Bush,Obama,USA,LGTB,Faith Office
Canadezen wél bezorgd om Nederland
Vandaag in de Canadese krant 'Globe and Mail': opwarming van de aarde leidt niet tot gelijke stijging van zeeniveaus wereldwijd. Volgens onderzoek aan de Universiteit van Toronto moet het noordelijk halfrond zich opmaken voor bovengemiddelde zeespiegelstijging. Het smelten van de West-Antarctische IJsplaat heeft desastreuze gevolgen voor onder andere Nederland en België.
In 'Science' stellen Dr. Jerry Mitrovica en een aantal andere wetenschappers dat de aanname dat het water zich gelijkelijk verspreid, als in een badkuip, niet klopt.
Canada,global warming,sea level rise,Netherlands,environment
2009 Knesset Elections: 'Kieskompas' Goes Israel
In preparation for the 2009 Knesset (parliamentary) elections in Israel, internet users can compute a voting advice with the Electoral Compass Israel.The Electoral Compass (Dutch: Kieskompas), developed at VU University by political scientist André Krouwel, is an online electoral tool. The Compass maps a voter's position in the political landscape on the basis of a number of propositions covering various issues. The tool has become so popular in the Netherlands that political parties actually (re)formulate their programmes to catch most potential voters in the landscape according to the Election Compass.
My position according to Election Compass Israel: I'm a 'social-economic leftist, secularist, dove', and I would probably vote - surprise, surprise - one of the green parties, or ... the Arab Movement for Renewal/United Arab List. Guess you can probably guess what my take on the current Gaza crisis is...
Try out the compass at: http://israel.kieskompas.nl/
Israel,Knesset,elections,2009,politics
Subscribe to:
Posts (Atom)
