Reactie op Commissie Cnossen: ChristenUnie en homoseksualiteit

Commissie Representatie benadrukt het feit dat politieke vertegenwoordigers en bestuurders het partijstandpunt op een geloofwaardige wijze moet kunnen uitdragen. Ik onderschrijf dit punt. De ChristenUnie is een partij die ik van harte heb gesteund en steun, omdat zij consistent Gods wil zoekt. Mij dunkt dat de geloofwaardigheid van ChristenUnie politici en bestuurders zich inderdaad zou moeten vertalen in bepaalde eisen en gedragscodes. Inhoudelijk hebben de ChristenUnie en haar voorgangers zich in achtereenvolgende programma’s echter alleen expliciet uitgesproken over het huwelijk. De Commissie gaat nu m.i. verder door zich ook uit te spreken over alternatieve relatievormen. De Commissie stelt dat het standpunt over alternatieve relatievormen in het verleden impliciet is geweest, dat is echter maar de vraag.
De Commissie huldigt het standpunt dat alternatieve relatievormen niet gelijk zijn aan het huwelijk. Als zodanig weegt een ‘alternatieve relatie’ niet positief mee in de beoordeling van een bestuurder, politieke kandidaat of een vertegenwoordiger. In haar toelichting op dit standpunt steunt de commissie voornamelijk op partijhistorische argumentatie. Dit is verbazingwekkend omdat de commissie in een andere passage het belang van Bijbelse argumentatie benadrukt in haar rapport. Bovendien verwijst de Commissie zelf naar slavenhandel en achterstelling van vrouwen als historische voorbeelden van veranderende visies. Het enkel steunen op een partijhistorische argumentatie gaat voorbij aan de Bijbelse argumentatie. Ik zal niet ontkennen dat partijhistorische standpunten wel geïnspireerd zijn door Bijbellezing, de vraag is echter of het om de juiste interpretatie gaat. De commotie rond het thema homoseksualiteit zou misschien aanleiding moeten voor het stellen van deze inhoudelijke vraag: keurt de Bijbel homoseksualiteit geheel af, ook wanneer er sprake is van een relatie in liefde in trouw? Deze vraag moet denk ik gesteld worden voordat ‘alternatieve relaties’ als nieuwe dimensie wordt geïntroduceerd in het ChristenUnie beleid. Daarbij moet niet worden gekeken naar enkele losse Bijbelteksten of aan de Bijbel ontleende noties, maar naar het geheel van de Bijbel. Bijbelteksten over homoseksualiteit zijn schaars en handelen volgens velen niet over relaties in liefde en trouw. Duidelijk is dat er verschillend wordt gedacht over wat een Christelijke levensstijl inhoudt; daarbij past niet het klakkeloos overnemen van partijhistorische argumenten. Het is betreurenswaardig dat met de voorgestelde gedragscode homoseksuelen in een vaste en trouwe relatie geen kans lijken te maken op een vertegenwoordigende functies namens de ChristenUnie.
De Commissie stelt dat de ChristenUnie steeds heeft gezegd homo’s niet te discrimineren. Voor haar politieke vertegenwoordigers stelt de ChristenUnie echter hogere eisen, hetgeen zeer begrijpelijk is. De homoseksuele levensstijl wordt echter als enige zo uitgebreid besproken. Bovendien is de homoseksuele levensstijl de enige waarover zulke harde conclusies worden getrokken. Deze conclusies worden tot maatstaf verheven waarop ChristenUnie vertegenwoordigers en bestuurders worden beoordeeld. Met een beroep op democratie propageert de Commissie zelfs ‘publieke beoordeling’, zonder de grenzen van deze beoordeling aan te geven. Hoe zal dit uitwerken? Hoe voorkom je een fixatie op seksualiteit, hetgeen toch zo saillant is voor een breder (Christelijk) publiek? Betekent dit een open mandaat voor een ongedefinieerd publiek om te oordelen over (aanstaande) bestuurders en politici? Deze cruciale vragen worden niet beantwoord door de Commissie.
gay,politics,Netherlands,ChristenUnie,Yvette Lont