Bible on Homosexuality 7: Romans 1:18-32 - III

My series on the Bible and homosexuality had been interrupted by my decision to resign from the board of ChristenUnie Amsterdam. In my relative peace now, I will continue the series. The last post was about Paul’s letter to the Romans and the reference to homosexuality and lesbian sex. I argued that, the text is not necessarily applicable to homosexuality here and now, because in Paul’s days the understanding of the natural and the cultural were distinctly different. Moreover, the reference in Romans seems to specifically apply to people who exchange their natural inclination - being either hetero- or homosexual - for opposite and other inclinations.
In the introductory post to my discussion of Romans I also referred to textual and rhetorical limitations to the application of the text to homosexuality as we know it. I would like to discuss this further today.

In my thoughts on this aspect of Romans 1 am indebted to Daniel Helminiak, whose ‘What the Bible Really Says About Homosexuality’ has been a source of inspiration and reflection to me.

Paul’s letter to the Romans starts with praising the Roman church for their faith, that was known throughout the world, moreover he wished grace and peace to all (Ro. 1:1-7). However, the tone of Paul’s letter changes quite radically after verse 18. Paul starts to condemn those who exchange their natural, sexual inclinations for unnatural sex (Ro. 1:26-27. Notably, Paul does not explicitly refer to homosexuals engaging in homosexual activity! Paul doesn’t only condemn ‘unnatural’ sexual behaviour, he also condemns ‘every kind of wickedness, evil, greed, and depravity … envy, murder, strife, deceit and malice. … [those who are] gossipers, slanderers, God-haters, insolent, arrogant and boastful … they [who] disobey disobey their parents’ (Ro. 1:28-30).
In chapter 2, Paul radically changes his tone again, no longer does he speak in the third person, he turns to the Romans (2:1): ‘you … have no excuse, you who pass judgment on someone else, for at whatever point you judge the other, you are condemning yourself, because you who pass judgment do the same things.’ Of course, not everyone in the Rome Church engages in homosexual activities, yet Paul say: you do the same thing. Paul is not referring to homosexual activity (or more precisely: the exchange of natural inclinations) specifically, but to a general state of depravedness of humanity. He warns that everyone is subject to this depravedness and every one needs God’s grace. It is not by belonging to a certain tradition (for instance Judaism) or undergoing some ritual (circumcision) that people are saved, but a change of heart (2:27-28). The argument culminates in the exaltation of Christ in chapter 3 (v. 23-24): for all have sinned and fall short of the glory of God, and are justified by his grace through the redemption that came by Jesus Christ.

Rhetorically, Paul seems to win the goodwill of the (Jewish) Church congregation in Rome, by ‘talking like the Jews do’, and interesting ancient application of ‘when in Rome do as the Romans do’. Paul adopts the language against acts that Jewish at the time found ‘unclean’, maybe even disgusting (see my earlier post on cleanliness in Leviticus). That way Paul wins over the sympathy of his readers, before he turns the argument around, by saying: you’re really not that different! In fact, those (heterosexuals?) that so ‘disgustingly’ engage homosexual acts are condemned no more than you ‘brave Roman Jewish citizens’ are. We are all in need of God’s grace.

In sum, there are different and opposite interpretations on the text about homosexual acts in Romans. Of course it’s difficult to determine almost 2000 years later what the ‘right’ interpretation would be. However, the very fact that there are different, plausible, interpretations should give some food for thought. A few interpretations led to the harsh condemnation of homosexual Christians, their expulsion from churches and even violence and persecution. I presented only three alternative readings of the (in)famous verses of Romans 1 on homosexuality. I challenge you to consider them and other alternatives. Again, on these particular texts I found Daniel Herminiak’s ‘What the Bible Really Says About Homosexuality’ very insightful.

,,,,

Nieuw Amsterdams Peil profiel

Floor Boon, student mediastudies in Amsterdam, heeft de afgelopen week gewerkt aan een profiel van mij voor 'Nieuw Amsterdams Peil', een 'krant voor nieuwsgierige Amsterdammers'. Voor het profiel heeft zij mij en een aantal mensen die mij goed kennen ondervraagd. Het resultaat is een artikel dat diep in gaat op mijn beweegredenen in mijn leven ten aanzien van (bijvoorbeeld) homoseksualiteit. Van Boons kwalificaties word ik wel een beetje verlegen. Los daarvan, vind ik het profiel erg geslaagd als een bondig stuk waarin veel van mijn (prive-)leven op een zeer respectvolle manier besproken wordt. ,,,,

Unity Café voor homochristenen

In mijn vorige post heb ik geschreven over de noodzaak voor emancipatie van christelijke homo's. Een goed begin is om regelmatig samen te komen en ideeën en ervaringen uit te wisselen. De organisatoren van nieuw initiatief onder de naam Unity Café beogen precies dit.

'Unity' is bedoeld als dé ontmoetingsplaats voor homo's die het christelijk geloof gemeen hebben. De bedoeling is dat elke eerste vrijdag van de maand een Unity avond is. De locatie is het 'Mix Café', Amstel 50 in Amsterdam. De avond duurt van acht tot elf, na elven is het café open voor iedereen.

De eerste Unity avond is op 7 november. Tot ziens misschien!

,,,,

Homochristenen en de noodzaak voor emancipatie

In een recent essay heeft 'dichter des vaderlands' Gerrit Komrij zich bijzonder kritisch overgelaten over de 'knuffelhomo', de 'tv-homo'. Homo's zijn één geworden met een populaire cultuur die weinig meer te maken heeft met de strijdbare cultuur van weleer. Ik heb met aandacht Komrijs betoog gelezen en bedacht mij hoe homochristenen hierin staan. Misschien dat er wel een noodzaak is voor strijdbaarheid onder christelijke homoseksuelen.

De noodzaak voor emancipatie en strijdbaarheid is groter onder homo's in religieuze kringen dan elders. Christelijke homo's hebben bijvoorbeeld te maken met veroordeling van andere christenen en met hoon uit de homowereld.

Onder deze omstandigheden valt te verwachten dat homochristenen zich strijdbaar opstellen. Als ik met 'lotgenoten' spreek dan kom ik inderdaad veel strijd tegen. Het gaat echter meestal persoonlijk strijd, een stille strijd die bijvoorbeeld betrekking heeft op zelfacceptatie en het vormen en vinden van een identiteit als homo én christen. Deze strijd op persoonlijk niveau is niet zelf gekozen, het is vaak een onvermijdelijk gevolg van de (schijnbare) maatschappelijke onverenigbaarheid van twee werelden; de homowereld en de christelijke wereld. Een persoonlijke strijd kan persoonlijke overwinning opleveren, maar een groot deel van de reden waarom er al sprake moet zijn van een persoonlijke strijd ligt buiten het individu. Daarom is strijdbaarheid ook iets dat door christelijke homo's misschien zou moeten worden uitgedragen in de christelijke én de homowereld.

Uiteraard, er is ook onder christelijke homo's veel verschil van mening over het onderwerp homoseksualiteit. Sommigen kiezen voor een celibatair leven, anderen kiezen voor een partner en sommigen trouwen zelfs. Wat veel christelijke homo's echter gemeen hebben is dat zij te lijden hebben onder veroordeling en onbegrip. Het is daarom goed dat het onderwerp 'homo-zijn én christen-zijn' op de kaart wordt gezet als een nieuwe frontier voor emancipatie. Bestaande organisatie voor homochristenen zoals Contrario, CHJC en RefoAnders kunnen hierbij een rol spelen. Maar gezien de uitgesproken politieke dimensie van emancipatie in een democratie, is de rol van pro-actieve politieke partijen onontbeerlijk. Met name christelijke partijen als CDA, ChristenUnie en - wie weet ooit - SGP zouden het evangelische principe naastenliefde toe moeten passen op de groep van christelijke homo's, die thans nauwelijks worden gekend in politieke besluitvorming.

,,,,

Back to English

I've been blogging in Dutch lately. The reason is the recent media attention in the Netherlands for my resignation of the Amsterdam ChristenUnie party board. My political room to maneuver became too limited after I spoke out against the current stance on representation by homosexual party members and revealed my sexual orientation.
Following my resignation, I was approached by a host of journalists, and TV and radio reporters. I had to react quickly, since my blog suddenly became newsfeed. I quickly removed some photos - a Belgian newspaper put up one of me shaving! Moreover, I had to counter rumors that I was going to join the CDA - Christian Democrats, and speculations about whether and when I had a relationship.
I also worked on a 5-points plan, advices to the ChristenUnie to reconsider the position of Christian homosexuals in the party, and to play a positive role in the emancipation of gay christians.

Now things are (almost) back to normal. I will continue the series on Homosexuality and the Bible. Moreover, I'll continue my PhD research work this week. This post is linked to an article about my resignation in the international version af a Dutch news paper (click here), for those who are interested and do not master Dutch.
,,,,

Constructieve dialoog nodig tussen CU en gelovige homo's

Vijf aanbevelingen voor een nieuwe denkrichting in een oud debat

Geplaatst: ND, 17 oktober 2008 20:40, laatste wijziging: 17 oktober 2008 21:07

Er moet een constructieve dialoog op gang komen tussen de ChristenUnie en gelovige homo's. Bestuur en Kamerfractie moeten daartoe de regie hernemen in plaats van te verwijzen naar lokale afdelingen.

In de winter van 2007 leek de lucht tussen homo's en de ChristenUnie op te klaren. De partij voerde 'goede gesprekken' met organisaties als het COC. Later dat jaar werd de positie van homo's binnen de partij echter op polemische wijze ter sprake gebracht door Yvette Lont. De daaropvolgende bezinning door de Commissie-Cnossen en het ledencongres in mei 2008 stonden vooral in het teken van 'damage control'. De rijen moesten intern worden gesloten, naar buiten toe moest de partij in ieder geval formeel de deur voor homo's op een kier houden.

Nu de storm rond Lont en de nasleep daarvan is gaan liggen, hoop ik dat er alsnog een constructieve dialoog op gang komt tussen de ChristenUnie en gelovige homo's. Het landelijk bestuur en de fractie in Den Haag moeten de regie hernemen, in plaats van op grond van een formele procedure telkens naar lokale afdelingen door te verwijzen. Om dat te bereiken doe ik vijf suggesties en roep ik de ChristenUnie op proactief positie te kiezen. Deze aanbevelingen zijn tot stand gekomen in samenspraak met een groep bezorgde partijleden, theologen en bestuurders.

Het valt niet te ontkennen dat een aanzienlijk deel van gelovige homo's nog altijd te lijden heeft onder de veroordeling door medegelovigen én onder onbegrip van niet-christelijke homo's. De groep zit in feite tussen twee vuren. Het is volgens mij - los van alle theologische afwegingen, die je bij dit onderwerp kunt maken - primair een zaak van liefde en medemenselijkheid om deze situatie te willen veranderen. De ChristenUnie zou daaraan positief kunnen bijdragen door politiek leiderschap te tonen en concreet hoop te bieden aan gelovige homo's. Waarom ook eigenlijk niet? De ChristenUnie is een partij die stem geeft aan kwetsbare groepen in de samenleving. Volgens mij zeg ik niets te veel als ik de groep gelovige homo's aanduid als zo'n
kwetsbare groep.

Welke routes staan open voor de ChristenUnie om de kwetsbare positie van gelovige homo's te verbeteren?

Strategieën

Als eerste noem ik de verwijzingsstrategie. De partij verwijst dan in voorkomende gevallen naar 'pastorale settings': kerken en hulpverleningsorganisaties. Daarin schuilt echter een groot risico. Het uitgangspunt van sommige organisaties is dat homo's van hun homoseksualiteit moeten worden bevrijd. Gezien de slagingspercentages van dergelijke therapieën is dit een recept voor nog meer leed en frustratie.

De tweede strategie is die van het glazen plafond voor homo's binnen de partij. Formeel of informeel wordt homo's de toegang tot politieke functies ontzegd; dit wordt 'gecompenseerd' met het toelaten van homo's in andere functies. Maar staat dit niet op gespannen voet met de verantwoordelijkheid elke taak uit te voeren alsof het een toewijding aan de Heer betrof? Iets concreter: waarom mogen homo's wel koffiezetten en op de achtergrond mee besturen, maar worden blokkades opgeworpen als het politieke functies betreft? De facto is deze strategie overigens al aan de orde.

Een derde route is de SGP-strategie. De ChristenUnie kan de Bijbel 'letterlijk' interpreteren, homo's categorisch weren. Dit geeft duidelijkheid voor iedereen en versterkt het orthodoxe profiel van de partij. Maar dat zou op andere vlakken dan ook om aanscherping vragen, zoals in het abortusdossier, waarin de CU een pragmatische en resultaatgerichte insteek heeft gekozen.

Ten slotte kan de ChristenUnie de kop in het zand steken en niets doen: de struisvogelstrategie. De door de partij aangenomen gedragscode veroorzaakt echter voortdurende discussie, onduidelijkheid en zelfs willekeur. Wanneer de partij gevoelige besluiten alleen maar neemt in de binnenkamers van selectiecommissies en lokale besturen, weet niemand waar hij aan toe is. De onzekerheid die dit meebrengt, geldt voor iedereen in de partij.

Aan elk van deze strategieën kleven grote bezwaren. Ze dragen dan ook niet wezenlijk bij aan het beschermen van een kwetsbare groep. Het zal aan de reeks van ongelukkige uitspraken, zoals die van Lont, bovendien geen einde maken. Welke weg staat de ChristenUnie dan wél open? Ik doe op deze plaats enkele aanbevelingen die het uitgangspunt van een proactieve koers voor de partij kunnen gaan vormen.

1. Schaf de celibaatgelofte af.
De praktische uitwerking van de gedragscode is een celibaatgelofte, zowel voor bestuurders als politici. De vraag om nooit een relatie aan te gaan is simpelweg onfatsoenlijk. Het valt in dezelfde categorie vragen als 'denk je binnen nu en acht jaar van je vrouw te scheiden?' Bij de roeping tot het politieke ambt past geen kuisheidsgordel, maar een boetekleed. Het boetekleed ontsiert de man niet, maar niemand hoeft dat kleed te dragen voor hij daar goed en wel aanleiding toe heeft gegeven. 
Dit is een eerste stap voor de verbetering van de positie van homo's binnen de partij.

2. Ga en blijf in gesprek met christenhomo's.
Betrek christelijke homo-organisaties zoals Contrario, Refoanders en het CHJC bij een constructieve dialoog. Waar de Commissie-Cnossen vooral aan interne bezinning deed, zou deze dialoog ook een publiek karakter moeten hebben. Zo kan aan de rijke geschakeerdheid aan overtuigingen, ook binnen de cirkels van christenhomo's, werkelijk recht worden gedaan.

3. Vernieuw de bezinning op Bijbel en wetenschap.
Binnen het Wetenschappelijk Instituut dient een studie te worden verricht naar verschillende interpretaties van de Bijbelse en de wetenschappelijke gegevens rondom homoseksualiteit. Commissie-Cnossen deed vooral een beroep op partij-historische argumenten. Onderzoek vanuit het Wetenschappelijk Instituut kan dit verdiepen en aanvullen met argumenten uit theologie en wetenschap.

4. Stel een vertrouwenspersoon aan.
Laat de partij een vertrouwenspersoon aanstellen met wie zittende politici, medewerkers en bestuurders discreet, zonder gevolgen kunnen spreken over bijvoorbeeld huwelijksproblemen of geaardheid. Deze vertrouwenspersoon kan ook een adviesfunctie krijgen binnen de partij en in voorkomende gevallen bemiddelen tussen partij en betrokkene. Zijn zorgvuldige evaluaties kunnen bovendien als argument worden meegewogen bij het maken van de uiteindelijke afweging om homo's al of niet toe te laten tot bepaalde posities.

5. Ontwerp een actieplan
De ChristenUnie kan een actieplan opstellen om homoseksualiteit in kerken, gezinnen en moskeeën bespreekbaar te maken. Daarmee kan zij zich onderscheiden van haar coalitiepartner de PvdA en minister Plasterk, die homo-emancipatie slechts door een strikt seculiere bril bekijken. Minister Rouvoet kan hier het initiatief toe nemen en ook de fractie kan zich hier hard voor maken. 

De ChristenUnie is een partij van integere mensen en verdient het niet om zo vaak negatief in het nieuws te komen. Het spijt mij dan ookbijzonder dat mijn situatie nu gebruikt wordt in betogen waar ik niet achter sta.
Homoseksualiteit is een serieuze worsteling in de levens van veel mensen uit de ChristenUnie-achterban. Daarom is mij ook veel gelegen aan een fatsoenlijk, maar scherp debat. De ChristenUnie dient een steun te zijn voor deze groep in plaats van een obstakel. Obstakels zijn er immers al genoeg.

Sander Chan is politicoloog, verbonden aan de Vrije Universiteit. Tot 13 oktober was hij lid van het bestuur van ChristenUnie Amsterdam.

CU, erken bevrijding en wees relevant!

Vandaag in 'De Pers', het volgende interview. Ik heb enkele belangrijke passages cursief gemaakt. Ik was zelf niet zo gelukkig met de titel 'Jezus oordeelde niet'. Ik denk dat Jezus wel oordeelde, alleen veroordeelde hij geen homo's. Mijn precieze woorden waren:
‘Het evangelie staat voor bevrijding. Jezus was een man van genade en niet van oordelen. Als je dat als christelijke partij niet erkent, ben je niet relevant voor de buitenwereld.’
---

Door: Koen Verhulst
Gepubliceerd: gisteren 23:38
Update: vandaag 00:17

Het Amsterdamse ChristenUnie-bestuurslid Sander Chan (29) legde maandag zijn functie neer. Hij zag ‘geen ruimte’ om homo te zijn. ‘Homo zijn is geen keuze.’

De ChristenUnie is inconsistent. Over abortus is er een heel pragmatisch standpunt om om te gaan met de realiteit: wetten terugdraaien is geen alternatief. Ik vind het vreemd dat er nu wel zo’n wettische benadering is voor homo’s.’

Chan doelt op een code die de partij in juni aannam: homo’s moeten beloven dat ze single blijven, als ze een politieke post willen. Chan kan die belofte niet doen.

Wat zegt u tegen iemand die denkt dat homoseksualiteit een keus is?

‘Zou jij als christelijke homo veroordeeld willen worden door je ouders en uit je kerk geschopt willen worden? Zou je zoiets kiezen? Aan homo-zijn kan ik niks veranderen. Ik heb het geprobeerd met therapie: veel bidden en graven naar ‘waar het mis ging’. Maar ik genas niet, net als de meeste andere christelijke homo’s.’

Maar waarom dan als homo bij de ChristenUnie?

‘Ik koos voor die partij voor de standpunten op milieu- en sociaal gebied. Toen, drie jaar geleden, vond ik mijn homo-zijn niet relevant. Dat werd het pas toen Yvette Lont daar pijnlijke uitspraken over deed.’ Yvette Lont, ex-deelraadslid in Amsterdam, stelde vorig jaar voor om homo’s te weren uit het bestuur. Chan: ‘Wij zijn het niet eens. Haar christelijke jargon irriteerde me. Ze miste de kans op een constructieve discussie.’

Wat nu?

‘Discussie: ik heb het Wetenschappelijk Instituut van de CU uitgenodigd om te praten. Nationale voorzitter Peter Blokhuis vindt de media-aandacht overdreven. Maar het geeft juist aan dat dit een zaak van nationaal belang is, voor alle christelijke homo’s. Het evangelie staat voor vrijheid. Jezus oordeelde niet. Als je dat als christelijke partij niet erkent, ben je niet relevant voor de buitenwereld.’

‘Meerdere mensen’ in de partij steunen Chan, maar hij zegt niet wie. Aan een andere partij denkt hij niet. ‘Eerst moet bij de CU verandering komen. Deze kwestie eindigt niet zonder een landelijk standpunt.’

Graag geen foto's van mij scherend gebruiken



Yosemite (15)
Originally uploaded by Man-san
Ik ben op enkele sites foto's van mij tegengekomen waarop ik aan het scheren ben. Ik vind het niet waardig voor serieuze media funfoto's van het internet te plukken en vervolgens te publiceren. Ik heb hier een foto die u wel mag gebruiken.

Misverstanden op een rijtje

Over het algemeen heeft de media de afgelopen dagen mijn standpunten helder verwoord. Het Netwerk interview vond ik persoonlijk wat te veel gericht op de situatie binnen de ChristenUnie, in plaats op de situatie van Christelijke homo's. Toch zijn er wat misverstanden die rond gaan op het internet. Ik zet daarom even wat misverstanden uit de media op een rijtje:

  • Ik heb NIET mijn lidmaatschap van de ChristenUnie opgezegd, d.w.z. ik ben NIET vertrokken bij de Christenunie. Wel heb ik mijn bestuurslidmaatschap bij ChristenUnie Amsterdam neergelegd
  • Ik overweeg GEEN overstap naar het CDA of een andere politieke partij.
  • Ik had een relatie ongeveer 10 jaar geleden met een jongen, twee jaar voordat ik Christen werd. Ik heb NIET met hem samengewoond.
  • Er is in het Reformatorisch Dagblad beweerd dat ik 'agnostisch Christen' ben, dat klinkt alsof ik een ketter ben. Wat ik met 'agnostisch Christen' eigenlijk bedoel, is een Christen die niet bang is (/wil zijn) vragen te stellen, of die vragen nu betrekking hebben op het leven of op theologie: een Christen die zich permitteert vragen te stellen.
  • Er is GEEN sprake van een FORMELE celibaatsgelofte voor homo's binnen de ChristenUnie. Voor een politieke functie geldt dit echter wel in de praktijk.
  • In het Reformatorisch Dagblad staat dat ik denk dat er "geen principieel verschil tussen een homofiele geaardheid en een homoseksuele levensstijl" is, daarmee bedoel ik dat het moeilijk of onmogelijk is seksualiteit van identiteit te scheiden, God maakte ons ook seksuele wezens.
  • In het NRC Handelsblad zou ik beweren dat er 50.000 Christelijke homo's zijn. Ik heb gezegd: "STEL er zijn in Nederland misschien 1 miljoen Christenen en 5% is homo, dan kom je op 50.000 uit." In feite denk ik dat er meer dan 1 miljoen Christenen zijn en dat er veel meer dan 50.000 Christelijke homo's zijn. Daarom emancipatie van Christelijke homo's ook zo belangrijk!

En opeens was ik 'nieuws'

Het is een bijzonder drukke dag geweest. Opeens was ik "nieuws". Over het algemeen heb ik is mijn verhaal goed weergegeven in de verschillende kranten, op radio en televisie. Er wordt op het internet hier en daar gesuggereerd dat ik bij de ChristenUnie ben weggepest, waar geen sprake van is. Ook vraagt men zich af waarom ik mijn lidmaatschap niet heb opgezegd. De reden is dat deze keuze ging over 'wat kan ik het meeste bereiken voor Christenhomo's binnen of buiten het bestuur' en niet 'bij welke partij wil ik zitten'. Ik heb met overtuiging voor de ChristenUnie gekozen, ik deel iets heel belangrijks met de ChristenUnie - het geloof - en ik vind de ChristenUnie in veel opzichten een verrijking in de Nederlandse politiek; neem bijvoorbeeld de standpunten ten aanzien van het milieu en sociale rechtvaardigheid.

Ik wil ook iedereen die heeft gereageerd per email, sms, hyves, facebook, telefoon, blogcomments,... langs deze weg hartelijk danken voor de - over het algemeen - positieve reacties en steunbetuigingen. Graag beantwoord ik u persoonlijk, maar ik hoop dat u begrijpt dat deze dagen een beetje druk voor mij zijn.

Foto voor de pers

Ik wil me liever niet scherend in de krant tegen komen ;) 'funfoto's' van het internet halen vind ik niet echt waardig voor serieuze kranten.


,,,,

Bible on Homosexuality 6: Romans 1:18-32 - II

Nature and Homosexuality
In Romans 1 we find a remarkable outlook on the meaning of nature in the ancient world. Not only is God the maker of nature; nature is the very norm of social organisation. That is why Paul basically argues ‘look at nature, and you know God is there’. What a striking contrast to today’s world, where more people would say ‘look at nature, and you know God is NOT there.’ What does Paul actually mean by nature? We know that in Paul’s Jewish tradition the distinction between the natural and the supernatural was not as clearly defined and kept as in our modern world. This might explain the remarkable account of Paul’s visit to his congregation after he miraculously escaped from jail. The congregated people were surprised to find Paul knocking on the door, instead they thought he was really an angel (Acts 12:12-17). Imagine, the gathered people thought it more likely for angels to knock on doors than a human person! Another example of the blurring of the concept of nature we find elsewhere in the new testament, when Paul appeals to the “conventional wisdom” that it is ‘unnatural’ for a man to have long hair (1 Cor. 11: 14-15)! Clearly, the ancient meaning of ‘the natural’ is substantially different from today’s views.
But how does the ancient concept of nature affect our reading of the passage on homosexuality in Romans 1?

Paul’s case on homosexuality seems to rest on two arguments: homosexuality is unnatural, and, homosexual is unconventional (not the norm).

Homosexuality unnatural?
Although no homo-gene has been found, there are clear biological foundations for sexual orientations. For instance, the chances that a boy is homosexual are higher when he has more older brothers. women's bodies react to male fetuses' proteins as foreign, making antibodies to fight them. Over time, when the mother carries more baby boys, the stronger the antibody response will be. This affects the baby’s brain to develop homosexuality. (Technically, this is not a case of brain damage - I was told - since it is in fact the higher testosterone shots that ‘damage’ the brains!). Of course, this medical knowledge was not available in the ancient world, moreover this scientific knowledge cannot be bluntly applied as a rule (the youngest brother is not always a homosexual!). In contrast to Paul’s exposé on nature, he contrasts (some forms of) homosexuality as a choice. The modern Church has picked up on this argument and redefined homosexuality as a choice, in spite of the available biological knowledge today. Paul writes about ‘exchanged natural intercourse for unnatural’. But ask a homosexual today exactly at which time he or she exchanged his/her ‘natural’ heterosexuality, and you will probably get no answer. I would argue that very few gay people would choose to be gay and face the ridicule and the enormous struggle for acceptance in contemporary society.
With this in mind, Paul’s letter read still different: does Paul really talk about homosexuals, gays and lesbians? Or, is Paul talking about heterosexuals exchanging intercourse with the opposite sex for homogenital activity? Given the infamous decadence in the imperial capital, the latter interpretation is very likely; Paul was not exercising a verbal execution of homosexuality - as is also clear from his references to other ‘sins’ - he was critically to the decadent life of Rome. This reading bring us to an interesting - if heavily contested - reading of Romans 1: not homosexuality is a sin, but the promiscuous exchanging of inborn (natural) individual sexual orientations of other orientations.
This interpretation has profound consequences for the Church and Christianity and individual Christian life; it would, for instance, disqualify those programmes that churches organise to ‘heal’ homosexuals, because - in effect - that amounts to the exchanging of one’s natural sexual orientation for an unnatural one. One could even say that it is ‘sinful’ to promote such changeover programmes. This sounds harsh, however, the real world’s records would show that these programmes often do more harm than good: they instil a perpetual feeling of guilt over one’s sexual identity, they encourage homosexuals to get married to the opposite sex resulting in repression of feelings and - often - the eventual break-up of families. These are not random examples of ‘what could happen’, rather they are real observations I had in talking with many Christian homosexuals.

Homosexuality unconventional?
It is a fact that heterosexuality is more the norm than homosexuality is, this is not a moral premise, but the sheer demographic dominance of heterosexual people. However, the Church sometimes makes it appear that heterosexuality is - morally - better than homosexuality, even when there’s enough circumstantial and empirical evidence that most heterosexual relations are (also) quite troubled.
In political science and in institutional literature there has been a lot of work in explain how things become the norm or convention, taking the form of traditions but also formal regulation. A trait of conventions is that they are slow to change, however they do change.
In our Western societies, long hair was considered to be manly before the sixties, and people would feel that long hair with men was ‘unnatural’. The reader that regular reads the Bible will - not accidentally - think of an instance in the New Testament when the dressing of long hair was considered ‘unnatural’. But I hope and think that most Christians would agree that this is not a question of nature, but culture. The meaning of ‘long hair’(1 Cor. 11: 14-15) is for instance no longer the denial of a man’s sexuality, as it might have denoted at certain times and places.
In the same way, when homosexual activity is referred to as ‘unnatural’, one has to consider whether this means homosexuality is not part of the biological constitution of life or whether this means homosexuality is not customary.

The Bible sometimes only mildly criticises wrong practices. For instance, the Bible tells slave owners to be good for slaves (Eph. 6:9), however, it does not fundamentally criticise the very institution of slavery. Yet, some principle assumptions in the Bible would speak against slavery if consequently applied, for instance ‘God does not favour one person over another’(Acts 10:34-5). Yet slavery, in Paul’s time had become custom. (A political scientist would perhaps say that slavery had become the hegemonic idea of organising society.) Although there was criticism against the system, most criticism remained in a narrow bandwidth of an assumed slavery based economy.
In the same way, I argue that the discrimination and exclusion of homosexuals in Church, Christian politics and daily life is plainly wrong. Although, the Bible does not promote homosexuality, it does promote loving relations and personal happiness (‘it is not good for a man to be alone’ - Gen 2:18). However, in a fallen world, the majority (in this case the heterosexual majority) have legitimised the discrimination against homosexuals by establishing cultural and societal hegemony of the heterosexual order. This hegemonic order is especially a shame to the Church if one considers Jesus’ personal efforts to emancipate the poor, the women, the foreigners, the sick and the outcasts. The Church should not be working to protect the current cultural hegemonic order that discriminates homosexuals, rather it should work towards the loving acceptance of people notwithstanding their sexual orientation.
,,,,

Bible on Homosexuality 5: Romans 1:18-32 - I


I continue the series on homosexuality and the Bible with a discussion of Romans 1, probably the most cited text in the New Testament on the issue of same-sex activities.

Rom. 1:18-32
For the wrath of God is revealed from heaven against all ungodliness and wickedness of those who by their wickedness suppress the truth. For what can be known about God is plain to them, because god has shown it to them. Ever since the creation of the world his eternal power and divine nature, invisible though they are, have been understood and seen through the things he has made. So they are without excuse; for though they knew God, they did not honor him as God or give thanks to him, but they became futile in their thinking and their senseless minds were darkened. Claiming to be wise, they became fools; and they exchanged the glory of the immortal god for images resembling a mortal human being or birds or four-footed animals or reptiles. Therefore god gave them up in the lusts of their hearts to impurity, to the degrading of their bodies among themselves, because they exchanged the truth about god for a lie and worshipped and served the creature rather than the creator, who is blessed forever1 amen.
For this reason God gave them up to degrading passions. Their women exchanged natural intercourse for unnatural, and in the same way also the men, giving up natural intercourse with women, were consumed with passion for one another. Men committed shameless acts with men and received in their own persons the due penalty for their error.
And since they did not see fit to acknowledge God, God gave them up to a base mind and to things that should not be done. They were filled with every kind of wickedness, evil, covetousness, malice. Full of envy, murder, strife, deceit, craftiness, they are gossips, slanderers, God-haters, insolent, haughty, boastful, inventors of evil, rebellious toward parents, foolish, faithless, heartless, ruthless. They know God’s decree, that those who do such things deserve to die - yet they not only do them but even applaud those who practice them.


This scripture is unique since it is the only reference to lesbian sex, but also because it links homosexuality to (un)naturalness. Moreover, the contents of the Paul’s Letter to the Romans was heavily influenced by the context of Rome, probably the - to that date - first and only metropolitan city in the world boasting (more than) a million inhabitants, many of them privileged citizens of the
Roman Empire. According theologians the quoted scripture should also considered in textual context, which reveals a rhetorical style that Paul applies to his letter. These considerations allow for a variety of interpretations, in spite of the final verdict on the interpretation of Romans 1 that is often heard in churches. When Christians argue that Romans 1 states it all too clear ‘homosexuality is a sin and idolatry’, this is plainly wrong. More interpretations exist, to deny their very existence is theologically unsound and a clear sign of fundamentalist myopia.
,,,,

Een zondag in Amsterdam

Ik was aan het werk thuis en ik bedacht me verder te werken in de bibliotheek. Ik was zo'n 150 meter van huis toen een man mij in het Engels om de tijd vroeg. Inmiddels waren er twee andere mannen naast komen staan.
Ik pakte mijn telefoon uit mijn achterbroekzak toen ik opeens een mes zag. Ik keerde me meteen om en rende hard weg. Ik liet mijn paraplu bij de heren achter.
Een zondag in Amsterdam.*

* Anders voel ik mij wel veilig hier hoor.

,,

Rebranding Jesus

Does Jesus need rebranding? Under the influence of some politicians, Christianity has become ugly, reactionary, narrow-minded and out of touch. Sometimes, 'Jesus' actually becomes a commercial brand. Jeans brand "G-sus Sindustries" (no, I didn't misspell!) even uses a thorny crown as its logo! But perhaps the most obvious selling out of Jesus happens in 'Christian' merchandise.

Recently, I came across this poster. It's an open source (no copyright) poster by Amsterdam's squatter's movement, depicting Jesus saying: 'Everything you did unto the poor, you did unto me.' The subtext says: 'ban on squatting = rising rents = more poverty on the streets = ! ....'
Of course, this is an instance of the political use of Jesus. However, somehow I'm touched to find a movement - not often associated with religion - recognising Jesus' kindness towards the poor. I'm not sure what Jesus' position on the squatter's movement would be, but it's good to see a variation to the conservative and commercial branding of Jesus.

Gezin: hoeksteen van de samenleving?

Want bij de opstanding trouwen de mensen niet en worden ze niet uitgehuwelijkt, ze zijn dan als engelen in de hemel. (Jezus, volgens Mt. 22:30)

Het is een bekend credo van de Christelijke politiek: het gezin als hoeksteen van de samenleving. De Christelijke partijen in Nederland, CDA, ChristenUnie en SGP, werpen zich op als winnaar van het gezin. Niet geheel toevallig is Nederlands eerste Minister voor Jeugd en Gezin van ChristenUnie huize. Maar hoe Bijbels is het uitgangspunt?

Om te beginnen, wat is het gezin? Onder gezin wordt tegenwoordig vooral het nucleaire gezin verstaan, moeder, vader en kind(eren). Natuurlijk zijn er steeds meer alleenstaande ouders, homo-ouders en gastouders, maar ik moet nog de eerste kerk tegenkomen die deze ‘alternatieve’ gezinsvormen als model hanteren. Toch valt er heel wat aan te merken op het nucleaire gezin als modelgezin. Naast het feit dat dit model al lang niet meer de werkelijkheid weergeeft, o.a. door het hoge aandeel echtscheidingen, is het nucleaire gezin een tijdsgebonden, cultureel bepaalde institutie. ‘Wat?’ hoor ik de Christelijke lezer al denken… Ja, u hoort het goed: ik ben niet van mening dat de Bijbel het nucleaire gezin als ideaal promoot.

We hoeven niet eens zo ver in de tijd terug te gaan om een andere dominante manier van gezinsvorming te zien: het uitgebreide gezin. Het gezin waar meer dan twee generaties deel van uitmaakt, het gezin dat naadloos overloopt in grotere maatschappelijke verbanden, zoals kerk , voetbalvereniging en wijk of dorp. Nog steeds is de ‘extended familie’ een gewoon model in veel ontwikkelingslanden, waar inter-generatie solidariteit geen luxe is. Ik denk bijvoorbeeld aan het Confucianistisch geïnspireerde China, maar ook het Bijbelse Israël.

Ik denk dat het concept van een nucleaire gezin zelfs schadelijk kan zijn. Dit nucleaire ideaal verheft de ‘modelgezinnen’ binnen kerken, terwijl alleenstaanden, gescheidenen en homoparen aan de zijlijn staan of (erger nog) een beeld krijgen voorgeschoteld waaraan zij moeten voldoen. Dat is m.i. een ontkenning van de individuele waarde van de mens, of hij/zij nu alleenstaand, homo of gescheiden is. Deze waarde zou zich moeten vertalen in gemeenschap en wederzijdse ondersteuning. In plaats daarvan wordt deze waarde al te vaak ontkent en staan mensen aan de zijlijn, of wordt ze een gevoel van minderwaardigheid aangepraat.

Wat is dan het nadeel voor het nucleaire gezin zelf? Ik merk dat ik in mijn opvoeding tussen twee culturen ingeklemd zat (de Chinese en de Nederlandse). Doordat ons gezin redelijk gesloten, nucleair was, is de keuze voor mij als kind veel nadrukkelijker geworden. Ik moest kiezen voor het een of ander. Het heeft mij veel moeite gekost om de brug te slaan tussen een functie binnen het gezin en een functie in de bredere maatschappij. Bovendien heb ik geleerd vooral voor het eigen gezin te zorgen. Dat is op zich een goed streven, maar in feite is het een eigenlijk een andere vorm van individualisme, feitelijk geen Christelijke gemeenschap.

,,,,