Christen én homo zijn? deel 1

Ik heb onlangs de serie over de bijbel en homozijn - voorlopig - afgesloten. In de komende serie wil ik mijn ervaringen delen in het christen én homozijn. Ik baseer op een serie van interviews met een student humanistiek aan de Humanistische Universiteit in Utrecht, Frank Nieuwenhuizen.

Je bent christelijk én homoseksueel, wat betekent dat voor je en hoe geef je daar vorm aan?

Het komt erop neer dat ik in God geloof. Ik beweer niet God volledig te kennen, en zijn of haar wegen te kennen. Ik heb soms heel veel twijfels over geloof. Maar twijfel hoort ook bij het geloof, geloof is immers iets anders dan weten. Als je de bijbel leest, dan komen er veel dingen in voor waarvan je denkt 'kan dat wel?'. Maar ondanks al mijn twijfels, mijn kritiek en rebelsheid, twijfel ik toch niet aan de persoon van Jezus.
Ik heb nooit kunnen definiëren wie Jezus precies is. Je hebt heel veel theologieën, over zijn twee naturen, zijn zoonschap, ... daar heb ik geen definitief antwoord op.
Zekere antwoorden vinden op dogmatische en theologische vragen boeit mij eigenlijk niet meer zo. Wat ik weet, of denk te weten van Jezus, tja, dat heb ik nooit meer los kunnen laten sinds ik christen ben geworden. Wat mij fascineert aan Jezus, is de manier waarop hij vormgeeft aan liefde. Hij is begaan met de 'outcasts' in de samenleving, zorgzaam, maar zeker geen softie. Integendeel, hij had een hele sterke karakter. Hij nam het ook op tegen hele systemen van onrechtvaardigheid. Hij had er zelfs zijn leven voor over. In zoverre ik extreem wil zijn, wil ik zoals Jezus zijn. Ik zal hem nooit zijn, maar deze persoon die blijft mij fascineren, en dat is denk ik, waarom ik mij christen zou noemen.

Ik ben niet opgegroeid in een christelijk gezin. Ik ben toen ik zestien was voor het eerst met vrienden meegegaan naar een kerk. Zo ben ik langzamerhand tot het geloof gekomen. Heel wat jaren later, toen ik tweeëntwintig was, ben ik pas gedoopt; toen pas noemde ik mij christen.

Het gaat dus niet om de leer zelf, maar om de inspiratie?

Ja, ik dacht ooit heel zeker te weten wie Jezus was. Zijn natuur, zijn afkomst enzo. Nu heb ik daar niet zozeer een antwoord op, ik zoek daar ook niet naar op dit moment. Maar goed, ik heb wel meer fases. Maar, wat ik op dit moment heel erg aantrekkelijk vind aan Jezus, is zijn manier van geloven. Jezus heeft gezegd 'wie niet gelooft in wie ik ben, geloof dan in de dingen die doe'. 
Uitgerekend Jezus, waarop zoveel religie is gebouwd, zegt zoiets!

En je homozijn? 

Voor mij is het geloof is meer een keuze geweest, omdat ik later christen ben geworden. Mijn homoseksuele gevoelens had ik al veel eerder. Ik heb daarom het gevoel, dat dat homoseksualiteit iets natuurlijks iets is, iets dat bij mij hoort. 
Zo heb ik er overigens niet altijd over gedacht. In kerken waar ik kwam werd homoseksualiteit een oriëntatie genoemd, niet een geaardheid. Een oriëntatie kun je veranderen, een geaardheid niet. Na dat te hebben geleerd heb ik homoseksualiteit als last ervaren. Homoseksualiteit was een handicap waarvan ik graag genezen zou willen worden. Als je me tot voor kort een pil had gegeven zodat ik hetero zou worden, dan zou ik die hebben genomen.
 
Maar, begin vorig jaar (2008) merkte ik opeens dat mijn gevoel daarover veranderde. Ik realiseerde mij opeens, dat als me nu die pil zou worden aangeboden, ik hem zou weigeren. Ik voelde een diepe rust over mij heen komen, een gevoel van vrede. Ik hoefde niet langer meer te veranderen. 
Het is niet altijd gemakkelijk homo te zijn, laat staan een christelijke homo. Maar mijn homo én christen zijn heeft mij gevormd, zo ben ik geworden wie ik ben. 
De strijd waarin ik heb gezeten; de afwijzing, de moed mezelf te accepteren, de vele uren bijbelstudie; gebed; pijn, ...  hebben me allemaal gevormd. Ik waardeer dat proces, daarom wil ik niet dat mijn homoseksualiteit zo maar, op miraculeuze wijze, verdwijnt. De dilemma's waarin ik heb gezeten hebben mij bijvoorbeeld tot een reflectief persoon gemaakt. Mijn strijd is deel van me geworden. Dat respecteer ik, dat wil ik niet veranderen.

1 comment:

frank said...

Hoi Sander,

sorry dat ik zo laat pas je blog weer eens erop nasla.

Ik studeer geen journalistiek :) , maar humanistiek, aan de universiteit voor humanistiek. Dat had ik dan iets beter moeten uitleggen. Wij zijn eindelijk bezig het project af te ronden. Aanstonds zal ik je ons verslag opsturen.