Reactie Telegraaf & Gay Krant artikelen Hugo Scherff

Klik voor hier voor het Telegraaf artikel
Klik hier voor GK artikel.
Klik hier voor Gay.nl artikel.
Als voormalig bestuurslid van ChristenUnie Amsterdam begrijp ik hoe uitspraken worden verdraaid en uit de context worden gehaald. Het is betreurenswaardig hoe iemand onterecht fundamentalisme en fanatisme in de schoenen wordt geschoven, door zeer selectieve, zelfs onjuiste, berichtgeving. Er wordt de suggestie gewekt alsof Scherff gebed als vervanging ziet voor medicatie, maar dat heeft hij helemaal niet gezegd. Sinds wanneer mag niet gebeden worden? Zelfs al zou er geen directe relatie zijn tussen gebed en genezing; dan kunnen we toch nog vaststellen dat placebowerking een goed gedocumenteerd verschijnsel is? Bovendien, sinds wanneer staat persoonlijke hartsgesteldheid los van lichaamsgesteldheid? Dit is geen exclusief christelijke wijsheid, al in de Oudheid kent men het psychosomatisch adagium: mens sana in corpore sano.
Waarom dan toch deze negatieve reacties, de meeste erg redeloos, op Scherff? Kennelijk willen veel mensen iedere ChristenUnie politicus die zich uitspreekt over homoseksualiteit als idioot en redeloos wegzetten. Dit zegt minder over Scherff dan over veel van zijn critici. Dat is niet alleen jammer, maar ronduit respectloos naar Hugo Scherff toe, die ik persoonlijk ken als zeer integer. In mijn contact met Scherff merk ik dat ik met hem goed kan praten over het onderwerp homoseksualiteit en ChristenUnie. We zijn het niet altijd met elkaar eens, maar hij is zeker begripvol naar homo's toe. Hij is zelfs één van de weinige mensen binnen de ChristenUnie die homoseksualiteit op een positieve manier bespreekbaar maakt. Ik zie bij Scherff geen dogmatische verstarring, integendeel, hij betracht het onderwerp met veel tact en empathie. Ik ben er trots op dat Scherff het onderwerp niet uit de weg gaat, zijn nek uitsteekt. Als meer mensen in de partijleiding, onder bewindslieden en politici dat ook zouden doen, dan zie ik in de toekomst nog eens een goede verstandhouding tussen homo's en de ChristenUnie.

,

10 Comments:

Anonymous said...

"Hij is zelfs één van de weinige mensen binnen de ChristenUnie die homoseksualiteit op een positieve manier bespreekbaar maakt."
Dat geeft niet veel hoop over de rest dan. Vindt u het gek dat homo's afwijzend staan? Het associatie homo + hiv is op zichzelf al veelbetekenend. Wereldwijk hebben meer hetero's dan homo's hiv.

Anonymous said...

Dat moet "wereldwijd" zijn.

Sander Chan said...

Dank je voor jouw commentaar. Als ik zel dat Scherff een van de weinige geluiden binnen de ChristenUnie is, wil dat niet zeggen dat een grote meerderheid anti-homo is. Bovendien, organisatorische verandering wordt m.i. niet alleen gedreven door een meerderheid. Sommige mensen hebben de kwaliteiten en capaciteiten om verandering in gang te brengen, zelfs in een starre institutionele omgeving. (In bestuurskundige termen: 'change agents' beinvloeden sterk organisationele en institutionele veranderingen)

Anonymous said...

Wil je het nu echt niet begrijpen! Op zo'n gevoelig onderwerp met zon Lont verleden en het feit dat ze jouw eruit hebben gegooid moet je elk woord 100 keer wegen en niet uitspraken doen die verkeerd uitgelegd kunnen worden. Kortom, een bijzonder stomme actie, beschadigend, beledigend voor de homo's. Hij is politicus om met dit soort zaken verstandig om te gaan. Helaas is ie vet gezakt hiervoor.

Alexander ZWG said...

Scherff zegt dat het gebed kan genezen, dat is volgens de orthodoxe theologie natuurlijk geheel te begrijpen. Hij wil ook helemaal geen subsidie geven voor HIV-healings of iets in die richting, terwijl het COC 15.000 euro per jaar krijgt voor 'gesprekken met migrantenkerken over het thema homoseksualiteit'. Ik begrijp heel goed dat jij zelf, als (conservatieve?) christen én homo als geen ander kunt begrijpen hoe moeilijk de positie van Scherff in dit debat is. Hij kan niet winnen. Kritiek op HIV-healings zou hem vervreemden van zijn eigen achterban en zeggen dat HIV-healings kunnen werken, bevestigt voor de buitenwereld het homo-onvriendelijke beeld van de ChristenUnie. Het is bijna zo moeilijk als de vraag van Wilders aan Rouvoet tijdens het debat: 'Is het Christendom superieur aan de Islam?' Ja of nee, Rouvoet verliest met ieder antwoord. Denk je ook niet dat dit soort discussies een doorbraak van de ChristenUnie naar de 'mainstream Christen-Democratie' en een mogelijke fusie met het CDA onmogelijk maken? Is zo'n fusie voor jou overigens een gewenste optie? Anyway, een voorspoedig jaar van de Tijger van een andere Nederlandse christen expat in China!

Anonymous said...

Alexander, waarom zou kritiek op hiv-healings Scherff 'vervreemden van zijn eigen achterban'? Hij kan zich op dit punt toch gewoon aansluiten bij het standpunt van de heer Sleebos van de koepel van evangelische en pinkstergemeenten - die heeft gezegd dat er voor het houden van healings wel onderling contact is om excessen te voorkomen - want het is toch onzin om te ontkennen dat zich die voordoen? Sleebos is immers evenzeer ongerust over healings door vrije kerken, die zonder enige constructieve reflexie van andere kerken hun eigen gang gaan. Zoals bijv. de kerk van voormalig CU-prominente Yvette Lont/Laclé. Als hij dat gezegd had, dan had Scherff zich een echt politiek talent getoond - maar helaas: gewogen en te licht bevonden...want let wel: hij deed deze uitspraken tijdens een bijeenkomst van UvA Pride in een debat met ProGay-voorzitter Frank van Dalen. Dan moet je goed voorbereid zijn en op je woorden letten om zelf te voorkomen dat je misverstaan wordt. De schuld aan andere geven - en nog meer aan de media - dat is niet sterk.

Alexander ZWG said...

Anonymous, ik heb een debat van Scherff met de Amsterdamse COC-voorzitter op de radio mogen horen en daar waren beide partijen aan elkaar gewaagd. Mijn analyse is echter dat een CU-politicus in dit soort debatten gewoon niet kan winnen. Je hebt gelijk dat Scherff meer de nuance had kunnen zoeken en ik weet zeker dat hij en Pinkstervoorganger Sleebos theologisch en politiek op dezelfde lijn zitten. Inderdaad is schuld geven aan anderen en aan de media niet sterk, maar ik denk niet dat ik dat ergens in mijn reactie heb gedaan. Ik ben benieuwd of Sander denkt dat de CU met een open debat over homoseksualiteit iets te winnen kan hebben, want ik geloof eerlijk gezegd dat de CU uit electorale overwegingen geen debat over homoseksualiteit (en de rol van de Islam in Nederland) wil, omdat ze daarbij alleen maar kunnen verliezen, dat was de strekking van mijn reactie!

Anonymous said...

Alexander, mijn opmerking over de media was eigenlijk meer aan Sander gericht - zie de openingspassage in zijn blog. Verder vind ik je opmerking dat de CU uit 'electorale overwegingen' beter kan zwijgen over homoseksualiteit, omdat de partij daar enkel bij kan verliezen, vind ik nogal bedenkelijk. De CU maakt zich ér immers sterk voor dat scholen op godsdienstige grondslag het recht houden 'praktiserende homoseksuelen' te mogen weren of ontslaan, is van oordeel dat gemeenten 'weigerambtenaren' mogen blijven benoemen - ondanks een uitspraak van de CGB - en ligt ook dwars als het gaat om de nieuwe EU-antidiscriminatierichtlijn. En zo zijn er telkens onderwerpen waar homoseksualiteit een rol speelt. Dan heeft de kiezer er domweg recht op te weten wat het standpunt van de CU is. Dat CU/SGP in het programma voor de Europese verkiezingen expres niets opnemen over homoseksualiteit, omdat daar enkel 'gedoe in de media' over komt, vind ik gewoon kiezersbedrog, want in het Europees Parlement speelt dit onderwerp en daarover hebben de partijen standpunten ingenomen. Daarom heb ik meer waardering voor Hugo Scherff dat hij daar niet voor wegloopt. Hij moet enkel nog wat vaardigheid krijgen om daar goed mee om te gaan - dat leer je niet door het onderwerp en roze debatten te ontlopen, maar door juist wel het debat aan te gaan. Dat gebeurt in reformatorische kring gewoon te weinig - daar sluit men zich veel te veel op in eigen kring en cultiveert men volkomen ten onrechte een slachtofferrol vanwege druk van buiten van Clara Wichman Instituut, COC en 'seculiere gelijkheidsdictatuur'. Handig, want daarmee wordt de druk verhoogd om in eigen kring de rijen te sluiten en worden interne debatten over de positie van vrouwen en homoseksuelen gemuilkorfd - want de waarheid is toch er vooral in eigen kring van alles in beweging is. En dat is de voornaamste reden dat de CU niet kan zwijgen over homoseksualiteit. Monique Heger, Sander Chan - de opvolgers van Martin van Haeften en Wim Derks - tonen dat aan.

Alexander ZWG said...

Anonymous, ik zeg niet dat ik het goed vind dat de CU het debat over homoseksualiteit uit de weg gaat, ik constateer alleen dat ze in dat debat niets te winnen hebben. Ik ben lid van geen enkele partij en volg de ontwikkelingen in de christen-democratie uit interesse en niet vanuit een of andere strategische rol. Je hebt gelijk dat er binnen het orthodoxe christendom van alles op de achtergrond aan het schuiven is en ik wens alle strijders voor meer openheid en gelijke rechten al het goeds toe, maar voorlopig lijkt de brede basis van de CU, naar mijn bescheiden inschatting, nog niet klaar voor zo'n ontwikkeling.

Sander Chan said...

Dank voor het commentaar op mijn blogpost.

Om je uit te spreken over homoseksualiteit in de ChristenUnie is niet alleen moeilijk, omdat je te maken met met veel criticasters binnen de partij. Het is ook moeilijk om geconfronteerd te worden met niet-partijleden die menen te weten wat je zou moeten doen. De strekking kan zijn: ga gewoon weg, je hebt er toch niets te zoeken.

Daar heb ik twee dingen op te zeggen. Ten eerste, ik ben niet lid geworden van de ChristenUnie vanwege het standpunt over homoseksualiteit, door de partij te verlaten alleen om dit punt ga ik voorbij aan heel veel redenen waarom ik de partij wél steun. Ten tweede, ik geloof in een verandering ten goede voor homo's in de christelijke wereld, daar sta ik voor. Een van de manieren is een proces in stand te houden binnen de ChristenUnie, een van de grootste opiniemakers in Christelijk Nederland, waarin homoseksualiteit in toennemende mate bespreekbaar wordt en mensen volledig geaccepteerd worden.

Waar ik moeite mee heb is commentaar uit de homo-wereld met name van iemand als Frank van Dalen. Hebben zij werkelijk het welzijn de mensen in het oog voor wie emancipatie geen voldongen feit is? OF zijn ze bezig met het monopoliseren van hun posities, bijvoorbeeld m.b.t. het voorlichting geven op scholen?

Christelijke homo's en Christenen die voor homorechten opkomen lopen het risico door zowel conservatieve christenen als homo-activisten te worden verguisd. Maar ik zie de waarde van deze zeldzame stemmen wel; het zijn stemmen die gehoord worden door links en rechts, stemmen gezicht geven. Stemmen die Christenen voorbij kunnen helpen aan traditionele verstarring; stemmen die laten zien dat homo-emancipatie niet af is.